De exegese van deze verslagtitel is als volgt: plaats van handeling was ditmaal het rurale Reuver. In de lokale volksmond beter bekend als: Ruiver. Inwoners ter plaatse spreken dus van: “Ich woën oppe Ruiver”. Te begrijpen vanuit het historisch perspectief van deze mensen. Want zo meldt ons de alwetende wikipedia:
Historische herkomst: De naam is afgeleid van de herberg “De Roever” (vermoedelijk vernoemd naar een adelaar op het uithangbord of de eigenaar Johan die Rover). Omdat het dorp is ontstaan rondom deze specifieke plek aan de weg van Venlo naar Roermond, sprak men in oude akten al van verblijven “op den Reuver” of “aen gen Reuffer”.
Weten we dat ook weer! Gezien de geografische ligging van Ruiver is er trouwens sprake van een heuse derby.
En inderdaad, met schaken heeft dat allemaal niks te maken. Daarom ga ik hier maar snel over naar die andere duiding, het zoeklicht gaat op de aldaar gespeelde potten en potjes. Hoogte- en dieptepunten, valletjes, blunders, u kent dat wel, komen successievelijk aan de orde. Overgoten met begrip, mededogen en troost wanneer het mis is gegaan. Jubel en gejuich bij geslaagde combinaties, doorbraken, offers of afgeronde mat aanvallen.
Eens even zien wat die 6 schaakpotten ditmaal schaffen.
Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.
Meer verslagen van Venlo 1 klein (aka Venlo2) staan in ons Archief.
Venlo 1 behaalde in de laatste ronde een belangrijk 4-4 gelijkspel tegen de ploeg uit Eindhoven, waarmee op het nippertje de handhaving veilig werd gesteld.
Door Mart Nabuurs
Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.
De laatste ronde van de KNSB-competitie beloofde een zeer spannende te worden. Beide teams vochten vanaf het begin van het seizoen tegen degradatie en mochten nu in een rechtstreeks duel uitmaken wie de beste papieren zou hebben om erin te blijven. Geen zekerheid, want als De Stukkenjagers 2 zou stunten tegen WLC kon het zomaar zijn dat beide ploegen alsnog gezamenlijk naar de 3e klasse af zouden moeten dalen. Lange tijd leek dit overigens het meest waarschijnlijke scenario, maar met een overwinning van beide teams in de vorige ronde (Eindhoven won zeer knap met 5,5-2,5 van het sterke SG Max Euwe) werd de druk maximaal opgevoerd.
Volop spanning dus en een reden om te proberen zo sterk mogelijk op te komen. Helaas stond Urlaub onze Duitse spelers in de weg om mee te doen aan deze wedstrijd, maar gelukkig konden Henk en Jos wederom meespelen (enigszins verrassend zag ik Joes staan bij de fide. Of moet ik dit lezen als Jös en was de verhuizing indertijd “jetzt mit kostenlosem Umlaut”? Raadsels, raadsels. Ik houd het maar gewoon bij het Venloos: ózze Jos). Vervolgens is het natuurlijk de vraag hoe je de opstelling vormgeeft in een wedstrijd waarin je 4 bordpunten móét halen, tegen een team dat qua sterkte niet voor ons onder doet. Zet je de sterkste spelers lager neer in de hoop daar te kunnen scoren? Uiteindelijk leek het me bij veel van zulke varianten dat je er vooral voor zorgt dat je zelf minder ruimte hebt om eventuele tegenslagen op te vangen. En wat is er leuker dan op 8 ongeveer gelijkwaardige borden te kijken welk team die dag het sterkst is?
Helaas moest Thijmen daags voor de wedstrijd geveld door ziekte afzeggen, waardoor Geert op korte termijn nog ingevlogen werd. Toen ook Joep -als de andere Eindhovense Venlonaar- op de dag van de wedstrijd aangaf wat later te zijn door een wel erg langzaam rijdende bus was ik een kapot Philips-apparaat verwijderd van het vermoeden dat duistere Eindhovense krachten meespeelden. Maar dat bleek uiteindelijk mee te vallen. Ook aan Brabantse kant bleken enkele sterkhouders te ontbreken, waardoor Venlo zowaar op een bescheiden ratingoverwicht kon bogen. Voor wat dat waard is; op zo’n middag kunnen gekke dingen gebeuren en met veel jonge lichtstedelingen zegt zo’n getalletje ook niet alles. Zowel wij als de beiaardier hadden er zin in en rond twaalven werden onder begeleiding van Rick Wagemakers (dank!) de klokken aangezet.
Het zou uiteindelijk een spannende middag worden, waarbij ik vanaf het eerste rondje langs de borden vermoedde dat de uitslag niet ver van de 4-4 verwijderd zou liggen. Voor ieder punt werd gestreden en het duurde dan ook tot de tijdnoodfase voor de eerste uitslag viel. De eerste slag was voor Venlo:
Bord 2Mart Nabuurs – Sourav Bhattacharjee1-0
Een leuk weerzien met een oud-clubgenoot bij De Stukkenjagers. Daar liet Sourav al zien een behoorlijke pot te kunnen spelen en hij was het spelletje duidelijk niet verleerd. Hij had de pech een variant te kiezen die er in eerste instantie oké uitziet, maar als wit adequaat reageert doemen er snel grote problemen op. In de analyse achteraf vertelde Sourav een soortgelijke variant te kennen, maar een subtiel verschil gaf wit hier een gunstige versie. Ik herinnerde me nog vaag hoe het moest en na wat rekenwerk kwam die voordelige stelling er ook. Nu moest zwart met een kwetsbaar i.p.v. sterk centrum alle zeilen bijzetten om niet over de witte velden uitgeteld te worden. Het witte overwicht bleek echter te groot.
Stelling na 22…Lh6
Niet lang hierna zochten Jos en zijn tegenstander ook de analyse-/barruimte op.
Bord 8Jos Rievers – Jeroen van de Put½-½
Beide spelers ontwikkelden hun stukken naar gezonde velden en lange tijd werden hier dan ook de theoretische paden gevolgd. Dat blijft toch altijd een beetje uitkijken; een kleine misstap kan al gauw betekenen dat het eerste uur de kansen vooral voor de tegenstander zijn. Beiden sprongen goed om met de vragen die gesteld werden en remise was dan ook de terechte uitslag.
Stelling na 16…Pb4
Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht, maar op enkele borden was me al duidelijk dat de Venlonaren in zwaar weer verkeerden. Kort achter elkaar druppelden er verschillende spelers binnen en een snelle check bij Maarten naar de stand liet aan duidelijkheid niets te wensen over: 2,5-3,5 voor Eindhoven! Er waren wel een paar moeilijk stellingen, maar nu werd het in rap tempo kritiek. Wat was er allemaal gebeurd?
Bord 7Elysia Feng – Peter Schoeber 1-0
Deze partij begon met een principiële strijd. Elysia pakte het centrum en Peter bestookte dit in een poging te zaak op te blazen. Toen Peter een kansje liet glippen en ging voor een opstoot in het centrum, keerde dit zich als een boemerang tegen hem. Elysia reageerde alert en won niet alleen een pion, maar met de witte pionnenformatie c4-d5-e5-f4 keek Peter tegen een troosteloze stelling aan. Een stelling waar je graag snel afscheid van zou nemen, maar Peter had andere plannen. Wat doe je bij een degradatieduel in verloren stelling? Juist, compliceren! Peter offerde twee stukken om de witte koningsvleugel van pionnen te ontdoen. Objectief niet goed natuurlijk, maar wie weet zorgt zo’n open koning voor wat problemen. En zowaar kwam er nog een kans voorbij!
Stelling na 21…Dxe3
Jammer van de gemiste kans, maar goed gevochten en buiten dat moment speelde Elysia een sterke partij. Eindhoven nam vervolgens met twee overwinningen de leiding in de wedstrijd.
Bord 5Ethan Chua – Henk van Gool1-0
Over principiële partijen gesproken; wat dat betreft deden Henk en Ethan ook een duit in het zakje. Met tegengestelde rochades maakten beiden hun agressieve intenties duidelijk. De pionnen gingen naar voren en de zwarte aanval leek zeker niet onder te doen voor de witte. Na een ogenschijnlijk logisch vervolg keerden de kansen echter razendsnel.
Stelling na 15.a4
Bord 4Geert Hovens – Jos Sutmuller0-1
Geert trof als last-minute invaller in Jos een taaie tegenstander. Jos koos voor een provocatieve (huis?)variant, waarna Geert onbevreesd op beide vleugels ruimte pakte. Dat heeft natuurlijk voordelen en leverde een prima stelling op, maar een venijnige counter ligt altijd op de loer. Daarnaast waren voor de kenners de witveldige lopers al snel geruild. Het middenspel liep dan ook uit op een tactische heksenketel.
Stelling na 25.hxg5
Nu mocht er bijzonder weinig meer misgaan. Door de score die Maarten me vertelde wist ik echter al dat hij zelf een belangrijk punt gescoord had.
Bord 1Bas van de Plassche – Maarten Strijbos0-1
Een mooi affiche. Een tijdje geleden las ik in een oud clubblad -ergens midden jaren ’70- dat iemand van Venlo 4 op bord 8 speelde tegen “een manneke dat liet zien het spel al aardig onder de knie te hebben”, of woorden van soortgelijke strekking. Een snelle check leerde dat daar bij tegenstander EWS ene B. vd Plassche speelde; dat bleek dus een goede observatie te zijn! Die zou zich later ontpoppen tot Eind-baas, maar ook Maartens palmares mag er natuurlijk zijn. Ik vermoed dat hun gezamenlijke aantal clubkampioenschappen rond de 45 zal liggen.
Afijn, de partij! Bas leek aanvankelijk op een prettig voordeeltje te kunnen bogen. Het ophalen van een pion kostte daarna echter veel tijd, waardoor Maarten zijn ontwikkeling kon voltooien en tegenspel op gang wist te krijgen. Dit kostte Bas de nodige hoofdbrekens en nadat Maarten op fraaie wijze het materiaal heroverde was de stelling objectief wellicht in evenwicht, maar oogde de zwarte stelling dreigend. Nadat de witte dame een verkeerde afslag nam, kwam zij op een dwaalspoor terecht en moest noodzakelijkerwijze geofferd worden. Dit was nog niet het einde van de wereld en Bas verdedigde zich taai, maar met weinig tijd op de klok leverde een nieuwe fout zwart een gewonnen stelling op. Maar die moest natuurlijk nog wel even gewonnen worden.
Stelling na 39.Tc1
Daarmee dus 2,5-3,5 voor Eindhoven en waren Joep en Rudi nog bezig hun tegenstanders het schaakleven zuur te maken. Ik hoorde dat er nog kansen waren op 4-4, maar het bord van Joep baarde me eerder nog de nodige zorgen.
Bord 3Jan Vosselman – Joep Nabuurs½-½
Joep probeerde met een interessant pionoffer snelle ontwikkeling te bewerkstellingen, maar Jan koos verstandig niet voor het geboden materiaal en ontwikkelde rustig verder. De eerste 15 zetten kwam ik nog een aantal keren in de database tegen en de stelling zal nagenoeg in evenwicht zijn geweest. Maar het door Joep gekozen plan bleek daar niet het juiste recept te zijn. Terwijl zijn stukken richting damevleugel gingen, richtte Jan al zijn aandacht op de koningsvleugel.
Stelling na 22…Pc6
Met een 3-4 stand wist Rudi wat hem te doen stond; er moest gewonnen worden om de kans op handhaving intact te houden.
Bord 6Rudi van Gool – Ivan Ponomarev1-0
Rudi verkreeg (in overigens zijn 350e externe wedstrijd voor Venlo, hulde!) op de voor hem kenmerkende manier een stelling met een klein plusje, dat hij vervolgens gestaag probeerde uit te bouwen. Hij had al snel een ruimteoverwicht op de damevleugel met pionnen van a4 t/m d4, wellicht geïnspireerd door onderstaande instructies.
Uitstekend advies. Bron: eigen collectie
Wedstrijdleider Rick keek echter nog niet op of om en de partij ging verder. Het initiatief oogde veelbelovend, maar na een verkeerde paardzet kwam Rudi’s loper buitenspel te staan en verwaterde het voordeel. Wat duw- en trekwerk resulteerde in pionwinst, waarna Ivan afwikkelde naar een dame-eindspel met een pion minder. Mogelijk te keepen, maar met de score zoals die was stond de druk er maximaal op. Laten we er als laatste partij van het seizoen nog even wat uitgebreider naar kijken.
Stelling na 40…Dc4
Daarmee kwam na een zenuwslopende finale een einde aan deze spannende middag. Met de 4-4 hielden we Eindhoven achter ons en later op de dag zou duidelijk worden dat WLC met 5-3 won van De Stukkenjagers 2. Daardoor kwam Venlo voor het eerst dit seizoen boven de degradatiestreep te staan en heeft zich dus op het nippertje weten de handhaven in klasse 2C. Kantje boord! Een felicitatie en dank aan alle spelers, invallers, supporters en iedereen die op enige wijze meegeholpen heeft dit seizoen!
Behalve met een geduchte tegenstander, kregen we die dag in maart te maken met talloze lopers. De inmiddels wereldberoemde Venloop blokkeerde die dag de gang naar ons clublokaal, het Ald Weishoes. Paniek? Welnee, we vonden vervangend asiel bij onze immer gastvrije schaakvrienden in Tegelen. In hun clublokaal, annex Huis van de Wijk, “De Glazenap”. Genoemd naar de koene krijgsman Joachim von Glasenapp, die in de 18de eeuw met zijn huzaren zijn opwachting maakte in de Tigliaanse contreien.
En ook ter plaatse kregen we te maken met een aantal lopers. Het Opperwezen zij dank, waren dit slechts de 48 witte en zwarte, wit- en zwartveldige schuinsmarcheerders op de 12 actieve schaakborden van die dag.
We werden begroet door het kunstwerk voor de deur: (zie kopfoto, bron: internet)
Cruciale vraag blijft natuurlijk of deze verhuizing zou doorwerken in de Venlose prestaties op die 64 velden?
Ik ga het u berichten met het obligatoire, lichte analysewerk!
Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.
Zaterdag 28 maart behaalde Venlo zijn eerste overwinning van het seizoen. Tegen ASV werd een 3-5 zege geboekt, die gezien de stand erg welkom –zo niet noodzakelijk- was.
door Mart Nabuurs
Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.
De aanloop naar deze wedstrijd verliep nochtans met de nodige moeite. Menig speler bleek verhinderd en even vreesde ik dat we voor deze belangrijke wedstrijd iemand tekort zouden komen. Gelukkig werd dit op de valreep voorkomen en konden we voltallig richting Arnhem vertrekken. Uitgerekend deze invallers bleken deze dag van onschatbare waarde te zijn. Eenmaal in Arnhem bleek alleen Joep iets later te zijn; hij voelde zich niet fit, maar uiteindelijk goed genoeg om de reis te ondernemen. Met een klein kwartier vertraging kon ook hij aan zijn partij beginnen.
Waar we de vorige wedstrijden telkens moesten proberen een achterstand weg te poetsen, kwamen we deze keer snel op voorsprong. Daarbij werden we in het zadel geholpen door een ‘unforced error’, wat naarmate de middag vorderde op meerdere borden een thema zou blijken.
Bord 3Maarten Strijbos – Dirk Hoogland1-0
Terwijl ik na een tijdje een rondje langs de borden had gemaakt en constateerde dat er nog weinig tekening in de strijd zat, kwam opeens Maarten met zijn notatieformulier naar me toe. Wat was er gebeurd? “Hij ging kort.” was Maartens reactie. De stelling die ik daarbij voor de geest had was deze:
Stelling na 15.Ld3
Het leek me dat wit wel aan aanvallen toe zou gaan komen, maar was dat nu echt zo erg? Het bleek anders te zijn gegaan. Dirk speelde 15…b5 16.Pd5 en kwam nu tot het uiterst ongelukkige 16…0-0?? 16…Kf8 was nog in orde geweest. Maarten speelde het ontnuchterende 17.Pxe7+ waarna de zwarte verdedigers elkaar met opgeheven handen aankeken wie deze doorgebroken speler in de gaten had moeten houden. Meteen opgegeven. 1-0
Zelf mocht ik enige tijd later de voorsprong verdubbelen.
Bord 1Mart Nabuurs – Wouter van Rijn1-0
Vanuit de opening kreeg ik een optisch prettige stelling. Het middenspel bleek echter enkele diepe finesses te bevatten die ik niet op waarde schatte, waardoor Wouter langzaam meer grip op de stelling wist te krijgen. Een onnauwkeurigheid van zijn kant gaf me echter een aanknopingspunt:
Stelling na 24.Tae1
Eenmaal terug van de analyse bleken we inmiddels een grote stap richting de overwinning te hebben gezet.
Bord 5Henk van Gool – Vadim van Kuijk1-0
Gezien het belang van de wedstrijd en de personele problemen was Henk bereid zijn externe sabbatical te onderbreken. Zo werd het zijn eerste KNSB-wedstrijd in ruim 30 jaar waarbij hij niet als teamcaptain aanwezig was! Hier leek de partij zich lange tijd rustig te ontvouwen. Totdat Henk, zoals hij na afloop aangaf, bezig was zijn middenspel om zeep te helpen. Een centrumopstoot bleek juist zwart goede kansen te geven en Henk leek van het bord gedrukt te worden, tot Vadim met enkele mindere zetten eerst het voordeel uit handen gaf. Vervolgens zorgde een blunder voor een versneld einde aan de partij.
Stelling na 25.Lg5
Ook daar zat het dus bepaald niet tegen, maar het was wat dat betreft niet helemaal eenrichtingsverkeer.
Bord 6William Shakhverdian – Carsten Fehmer1-0
Carsten leek in het begin van de partij wat in de verdrukking te staan. William offerde een kwaliteit, maar dit gaf Carsten de gelegenheid zich onder de druk uit te spelen. Zoals gezegd was het deze middag echter niet alleen maar ‘hosanna’. Toen ik na afloop aan Carsten vroeg wat er in zijn partij gebeurd was, kreeg ik eenzelfde blik als in de wedstrijd tegen WLC. Veel wilde hij er niet over kwijt, een tactische misser in tijdnood had onnodig tot verlies geleid. Het blijkt een behoorlijke achtbaan te zijn geweest.
Stelling na 27.f4
Daarmee kwam de tussenstand op 3-1 voor Venlo. Gezien de stand op de borden zou een overwinning niet meer in gevaar komen. Dat kwam mede door:
Bord 2Bram Klapwijk – Valentin Blok ½-½
Wat je met recht een daverende verrassing mag noemen! Valentin had er geen problemen mee om last-minute in te vallen. Gezien de stevige verwachte tegenstand en zijn goede spel in de wedstrijd tegen WLC hoopten we op een stuntje, al was de kans natuurlijk zeer klein. Die werd voor mijn gevoel nog kleiner toen Valentin in de opening koos voor een dubieuze variant, waar Bram adequaat op reageerde. Het voordeel vasthouden bleek echter nog opvallend lastig te zijn. Valentin knokte zich terug, maar een verkeerde paardzet zorgde ervoor dat wit alsnog gewonnen kwam te staan. Bram veroverde twee stukken voor een toren en had ook nog een gevaarlijk stel pionnen. De torens van zwart verstoorden de witte coördinatie echter dusdanig, dat de winstvoering nog niet zo gemakkelijk was.
Stelling na 43…Kb6
Een knappe prestatie tegen een sterke speler, waarmee tevens de druk op de andere borden verlicht werd. Peter stond moeilijk, daarentegen leken Rudi en Joep in elk geval niet te kunnen verliezen. Maar als er gewonnen moet worden geeft dat natuurlijk extra druk. Eerst kwam nog een Arnhemse aansluitingstreffer.
Bord 7Peter Schoeber – Frank Schleipfenbauer0-1
Peter bouwde vanuit de opening een veelbelovende stelling op. Een rustige voortzetting gaf Frank de gelegenheid het initiatief over te nemen, maar veel was er niet aan de hand. Dat veranderde toen Peter op klaarlichte dag een pion weggaf. Hij moest alle zeilen bijzetten op niet onder de voet gelopen te worden. Er zat een kansrijk kwaliteitsoffer in de stelling, maar het toreneindspel waar Frank voor ging zag er ook goed uit. Maar zoals wel vaker bij dit soort eindspelen bleek het in de praktijk nog lastig om het punt ook daadwerkelijk binnen te halen.
Stelling na 31…Kg7
3,5-2,5 dus, maar zoals gezegd waren zowel Joep als Rudi bezig om hun tegenstanders te testen in het eindspel. Als eerste kwam er bij Joep witte rook.
Bord 4Justin Gunther – Joep Nabuurs½-½
Joep pakte in de opening brutaal wat ruimte. Dat had nadelig uit kunnen pakken, maar Justin koos ervoor de linies gesloten te houden. Na de ruil van enkele stukken probeerde Joep de resterende witte lichte stukken passief te houden, maar Justins dame zorgde voor genoeg tegenspel om alles binnen de perken te houden. De dames werden geruild, maar de tijd die dit innam werd nuttig besteed om de witte stukken weer in het spel te betrekken. Uiteindelijk resulteerde dit in onderstaand lopereindspel.
Stelling na 42.Ld6
Het eerste belangrijke matchpunt was daarmee binnen en Rudi was nog steeds druk bezig zijn gunstige stelling in winst om te zetten. Aangezien ook de bordpunten wel eens een belangrijke rol kunnen spelen was elk halfje meegenomen. Rudi kweet zich uitstekend van deze taak.
Bord 8Sjoerd van Roosmalen – Rudi van Gool0-1
Beide spelers probeerden hier langzaam maar zeker de druk op te voeren, wat tot een interessant middenspel leidde. Na de nodige manoeuvres lukte het Rudi om op een gunstige manier de spanning in het centrum op te heffen. Dit leverde een voordelige stelling op, maar na een verkeerde terugslag had Sjoerd vanuit het niets een sterke aanval op kunnen zetten. Hij koos voor een ander plan, waarna Rudi de stelling wist te consolideren en een eindspel met een pion meer overhield.
Stelling na 36…Tc8
Daarmee haalde Venlo voor het eerst dit seizoen met 3-5 de felbegeerde matchpunten binnen. Dat levert de nodige ademruimte op, maar bij thuiskomst bleek ook concurrent Eindhoven het gaspedaal te hebben gevonden door het sterke SG Max Euwe met stevige cijfers aan de zegekar te binden. Een onvervalst degradatieduel dus over anderhalve week, spannend!
“Ergens aan het eind van de negentiende eeuw of het begin van de twintigste eeuw is er in Heerlen een ovale kalksteen gevonden waarin een aantal strepen zijn gekerfd. Het gaat om een rechthoek met daarbinnen vier schuine lijnen en één rechte lijn. Het was toen onduidelijk wat daar de bedoeling van was, maar het was wel duidelijk dat de steen uit de Romeinse tijd kwam. Hij werd opgenomen in de collectie van Het Romeins Museum.
Een paar jaar terug herontdekte Walter Crist, archeoloog bij de Universiteit Leiden, de steen – minstens 1550 jaar oud – in de collectie van het museum. Crist is gespecialiseerd in oude spellen en was meteen geïntrigeerd. “Het uiterlijk van de steen deed erg denken aan een spel, maar ik herkende het patroon niet van andere oude spellen die ik ken”, vertelt hij in een persbericht. Op de lijnen zag hij bovendien slijtage, precies op de plek waar je een pion zou schuiven.”
Aldus Tim Tomassen in het populair wetenschappelijke magazine “Kijk” op 11 februari jongstleden.
Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.
Net niet. Een overwinning was zeer welkom, maar na lange strijd moest de Venlose ploeg berusten in een gelijkspel: 4-4.
door Mart Nabuurs
Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.
Het was erop of eronder deze KNSB-ronde. Gezien de stand in de poule zouden we moeten winnen om onszelf nog enige ademruimte te verschaffen in de strijd tegen degradatie. Gezien de elo’s zouden we goede kansen moeten hebben, maar SJ2 heeft vaker laten zien een taaie klant te zijn. Met een kwartiertje vertraging en zo nu en dan onder begeleiding van een langstrekkende Joekskepèl zou zich gedurende de middag dan ook een bloedstollende match ontwikkelen, waarin voor elk punt gestreden werd.
Toen ik na een tijdje een rondje langs de borden maakte, vermoedde ik al dat het wel eens een dubbeltje op zijn kant zou kunnen worden. Hier en daar was wat voordeel te bespeuren, maar op enkele borden leken er ook al enkele donkere wolken aan de horizon te verschijnen. De eerste slag bleek voor de Venlose equipe te zijn.
Bord 5Erwin Kalle – Joep Nabuurs0-1
Dit was een van de borden waar ik me aanvankelijk wat zorgen om maakte. Joep werd namelijk geconfronteerd met een sterke uitziende aanval, die door Erwin kundig werd opgebouwd. Directe manieren om door te breken werden echter nog even afgehouden en toen Erwin de zaak forceerde, wendde het blad zich.
Stelling na 17. …Kh7
Dat was dus een meevaller, maar SJ2 sloeg al snel terug en nam de leiding in de wedstrijd over.
Bord 7César Becx – Peter Schoeber1-0
Om te beginnen een aardig feitje: gezamenlijk hebben César en Peter zo’n 674 externe competitiewedstrijden achter hun naam staan voor hun vereniging. Hulde! Nadat beide spelers hun stukken ontwikkeld hadden, maakte César handig gebruik van een penning om een voordelige stelling te bereiken. Even vreesde ik voor een snelle nederlaag. Maar een optisch goede slagzet, en de daaropvolgende zettenreeks, bleken niet het juiste recept en Peter kwam terug in de partij. Een verkeerde damezet gooide echter roet in het eten, waarna César het punt bekwaam binnenhaalde.
Stelling na 25.Td1
Bord 1Simon de Graauw – Maarten Strijbos1-0
Maarten leed een van zijn zeldzame nederlagen. Een verrassing gezien het elo-verschil, maar daarbij moet aangetekend worden dat de rating van Simon ver achterloopt op zijn werkelijke speelsterkte; daar weten ze bij de interne in Tilburg alles van. Simons openingskeuze pakte goed uit. Objectief behaalt wit misschien niet veel voordeel, maar de plannen zijn duidelijk en daarnaast is het moeilijk om met zwart een voet tussen de deur te krijgen. Een onnauwkeurigheid leverde wit een riante stelling op en Maarten leek langzaam maar zeker van het bord gedrukt te worden. Toen een laatste strohalm niet gepakt werd, maakte Simon het vlot af.
Stelling na 26. …e6
Daarmee kwamen we dus op achterstand, maar met de tijdnoodfase in aantocht en enkele voordelige stellingen was er nog geen reden tot wanhoop. De volgende uitslag viel vlak na de tijdcontrole.
Bord 2Carsten Fehmer – Arjen van Amerongen0-1
Carsten ontwikkelde zijn stukken naar gezonde velden, maar al snel daarna trok Arjen het initiatief naar zich toe. Carsten trok zijn troepen terug en loerde op een uitbraak. Met het tweede deel van de eerste 40 zetten op increment was het een lastige taak om nauwkeurig te blijven spelen en aan het eind van deze fase wachtte nog een moeilijke keuze. Toen Carsten met zijn koning het verkeerde veld koos, bleken zijn stukken te weinig ruimte te hebben. Arjen bleef alert en met enkele rake zetten trok hij het punt over de streep.
Stelling na 38. …Tg1+
1-3 dus, maar inmiddels was ook al duidelijk dat op geen van de overige borden de Venlonaren in grote problemen waren, dus was het vooral de vraag hoeveel halfjes en hoeveel punten er nog bij zouden komen. De aansluitingstreffer kwam op naam van Thomas.
Bord 8Thomas Neuer – Peggy van Amerongen-Jansen1-0
Thomas bouwde met zijn stelling gedegen op, maar ook Peggy liet zich niet onbetuigd en de stelling leek me lange tijd dan ook in evenwicht. Toch wist Thomas langzaam wat kleine plusjes te vergaren, die beslissend werden nadat zijn lopers op bezoek mochten komen in de zwarte stelling.
Stelling na 21.Le3
In de tussentijd had Jos al een tijdje een comfortabele stelling, waarbij hij met uitstekende winstkansen voor twee resultaten speelde. Voor mij en Rudi dus zaak om minstens 1,5 punt te halen uit onze gelijke, maar iets prettigere, stellingen om zodoende alsnog met de winst aan de haal te kunnen gaan. Deze partijen werden dan ook allemaal tot op het bot afgekloven.
Bord 4Mart Nabuurs – Peter Huibers½-½
Zelf hoopte ik na de opening met wat druk op de damevleugel goede zaken te kunnen gaan doen. Toen ik in het middenspel echter niet het juiste plan vond, mocht ik van geluk spreken dat Peter geen gebruik maakte van de verzwakte witte velden. Om dit er voor altijd uit te halen, werden de zware stukken geruild en bleef er een ogenschijnlijk potremise eindspel over, met paard en ‘slechte’ loper voor wit tegen het paardenpaar voor zwart. Met beperkte bewegingsruimte voor de paarden hoopte ik ergens nog iets te kunnen proberen. Lange tijd hield Peter alles keurig binnen de perken en remise leek onvermijdelijk, totdat zich vlak voor het eind alsnog een kans voordeed.
Stelling na 57. …Pg3+
Bord 3Xiheng Zhang – Rudi van Gool0-1
Rudi leek een lastige partij tegemoet te gaan, maar een witte onnauwkeurigheid hielp hem in het zadel. Met het loperpaar en prettige pionstructuur oogde de zwarte stelling prima, maar Xiheng verdedigde zich knap en wist het voordeel te nivelleren. Wat volgde was een ware manoeuvreerpartij, waarbij lange tijd geen vorderingen werden geboekt. Toen Rudi in een ultieme poging probeerde de witte stelling binnen te vallen was het zelfs even oppassen voor de counter. Deze bleef uit en daarmee was de stelling nog steeds in evenwicht. Al was het vooral wit die op moest passen.
Stelling na 74. …Tb1
Daarmee hadden de partijen van mij en Rudi de door mij gehoopte 1,5 punt opgeleverd en ging alle aandacht uit naar de partij van Jos, die nog altijd zijn voordelige stelling probeerde in winst om te zetten. Uiteindelijk zou het nét niet lukken.
Bord 6Jos Rievers – Elias de Reese½-½
Jos had zich na een 8 jaar durende schaakpauze weer aangemeld bij de club. In de interne competitie liet hij zien het spelletje nog niet verleerd te zijn, dus ik was erg benieuwd hoe hij het er in deze wedstrijd vanaf zou brengen. En wat doe je als je halverwege het seizoen na een lange pauze de draad weer oppakt? Dan speel de genoeg zetten om meerdere partijen mee te vullen! Zo kom je toch nog aan je schaaktrekken.
Uit ervaring weet ik dat zijn tegenstander een taaie klant is, maar nadat Elias in de opening aan zijn gewonnen gambietpion bleef hangen had Jos de prettige keus tussen op pionnenroof gaan of kwaliteitswinst. Het werd het laatste en Jos speelde vervolgens sterk planmatig verder door de torens te ruilen en het eindspel van T+5 pionnen tegen L+6 pionnen in te gaan. Het voordeel verwaterde echter toen hij zijn toren vanuit een actieve positie terugspeelde om een zwakke pion te dekken. Er was nu geen verliesgevaar, maar de partij diende weer opnieuw gewonnen te worden. Dit eindspel bleek enorm gecompliceerd en ook in de analyse was het vaak lastig bij een gewonnen variant een rechtlijnige winst te vinden, wat maar weer aangeeft onder welke omstandigheden de spelers hun zetten moesten vinden. Nog los van het feit dat dit merendeels op increment diende te gebeuren! Een analyse van dit eindspel zou makkelijk een artikel kunnen vullen, dus ik zal me hier tot enkele sleutelmomenten beperken.
Stelling na 48. …h5
Hierna volgde dus een lange fase waarin Jos probeerde langzaam weer wat terrein te heroveren. We spoelen even vooruit:
Stelling na 98(!).Tf7
Zonder de zetherhaling had deze marathonzitting dus nog een hele tijd door kunnen gaan, maar nu konden de spelers moegestreden huiswaarts. Een dappere poging, maar helaas voor Venlo bleef de teller deze wedstrijd steken op 4-4. Daarmee blijft de achterstand van 2 matchpunten op De Stukkenjagers intact en zullen er vermoedelijk minstens 3 MP uit de resterende wedstrijden nodig gaan zijn om degradatie te voorkomen. Een pittige, maar geen onmogelijke opgave. Deze middag liet zien dat het loont om tot het uiterste te blijven gaan!
Venlo 1 heeft ook in ronde 5 geen matchpunten toe kunnen voegen aan hun totaal en staat daardoor momenteel op de laatste plek in klasse 2C.
door Mart Nabuurs
Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.
Venlo heeft in de 5e ronde van de KNSB-competitie wederom een nederlaag moeten slikken. Kwelgeest was ditmaal KiNG 1, dat Venlo de afgelopen seizoenen al vaker de voet dwars zette. De wedstrijden zijn voor mij met een hoog reünie-gehalte altijd erg gezellig, maar matchpunten hebben ze niet opgeleverd. Ditmaal ging de overwinning met 3,5-4,5 mee naar Tilburg.
Een nipte nederlaag, zou je zeggen. Spannend was het voor mijn gevoel echter nooit echt geworden, omdat Venlo al snel tegen een achterstand aankeek. Vlak na de tijdcontrole stond er al een 1,5-4,5 tussenstand op het bord, waarna Joep en Geert de stand nog een draaglijker aanzien gaven. En aangezien Venlo inmiddels de laatste plaats bezet in de tussenstand, daarmee mogelijk nog belangrijke bordpunten scoorden.
De wedstrijd werd deze keer afgewerkt in speciaalbier- en eetcafé Brouwersplaats, waar we boven in een fraaie, doch knusse zaal vertoefden. De verlichting was sfeervol te noemen en omdat zonlicht van buitenaf op deze dag ook geen soelaas bood werd er in allerijl nog gepoogd (dank!) met verschillende lampen wat verlichting te bieden. Niet ideaal, maar met een kleine vertraging kon de wedstrijd van start. Hoog tijd dus om de spotlights op de partijen te zetten.
Bord 1Mark Haast – Mart Nabuurs1-0
Een leuk weerzien, al had ik me van de partij iets meer voorgesteld. Ik koos voor een variant in de hoop een ongebalanceerde stelling op het bord te krijgen. Dat lukte, maar niet op de manier die ik hoopte. Mark speelde actief en toen ik het juiste plan niet vond (of herinnerde; achteraf bleek het wel langs te zijn gekomen in de voorbereiding) werd ik vakkundig op een hoopje gespeeld.
Stelling na 29.Kg3
Bord 2Rudi van Gool – Bram van den Berg0-1
Op het bord naast me zag ik een interessant gevecht ontstaan. In een Frans-achtige structuur was de open c-lijn voor Bram. Dit zette daar het zware geschut neer, maar de lopers van Rudi zorgden ervoor dat dit nog geen concrete dreiging opleverde. Dit gaf wit een voordeeltje, maar frappant genoeg gaf het ruilen van een toren zwart de gelegenheid dit om te buigen. Bram wist de witte stelling binnen te dringen en Rudi zag zich gedwongen te vluchten in een eindspel met ongelijke lopers.
Stelling na 30…Td2
Bord 3Jordy Schouten – Joep Nabuurs0-1
Joep en Jordy zochten in een ingewikkeld middenspel naar de juiste opstelling voor hun stukken. Toen ik na een 20-tal zetten langsliep, vroeg ik me af of de zwarte stelling de witte dreigingen wel kon hebben. Joep had echter goed gezien dat het zo’n vaart niet liep en met een goed getimede centrumopstoot trok hij het initiatief naar zich toe. In de tactische fase die daarop volgde schommelde de evaluatie, maar nadat de rookwolken optrokken zag de stelling er gunstig uit voor Joep. Het kostte allemaal wel de nodige tijd, dus de tijdnoodfase beloofde een spannende te worden.
Stelling na 35.Db4
Het paard verdween een aantal zetten later dan ook van het bord, waarna een stelling overbleef met voor Joep PL+vrije a-pion tegen L+b- en g-pion van Jordy. Er zullen genoeg mensen zijn die daar hemel en aarde zouden bewegen om die a-pion naar de overkant te krijgen. Dat was mogelijk, maar Joep schrikt niet terug voor het matzetten met loper en paard. Hij won de loper voor de a-pion, veroverde de losse boertjes en zette keurig mat.
Bord 4Thijmen Smith – Mark Clijsen0-1
Thijmen vergaloppeerde zich met een van zijn paarden. De beoogde manoeuvre bleek onmogelijk en hij moest op zijn schreden terugkeren. Mark reageerde alert en kon zijn stukken met tempo in de aanval betrekken. Het was meteen zo erg dat Thijmen paard, loper en pion in moest leveren voor een toren. De resulterende stelling bood ook geen aanknopingspunten meer om nog tot tegenspel te komen. Thijmen probeerde er nog wat van te maken, maar kon niet verhinderen dat Mark het punt soeverein binnenhaalde.
Stelling na 26…exd5
Ter illustratie een diagram: de zwarte d-pion kan niet geblokkeerd worden en een stuk ervoor geven gaat niet, want die zijn er niet meer. Dat kost dus een toren, waarna verder verzet zinloos is.
Bord 5Robin Verhoeven – Carsten Fehmer½-½
In de opening ontwikkelden beide spelers hun stukken via de bekende paden. Dit leverde Robin het gebruikelijke voordeeltje op, maar een opstoot op de koningsvleugel was wellicht wat te voortvarend. Carstens reactie op diezelfde vleugel gaf wit echter iets om op te spelen, waarna hij snel afleiding zocht op de damevleugel.
Stelling na 16.Txf3
Bord 6Michel Franssen – Janko Huic0-1
In deze partij werd het al snel duidelijk dat de strijd ging draaien om wie er sneller was: wit door het centrum, of zwart op de damevleugel. Nadat Janko in eerste instantie naliet het witte centrum te bevragen, had Michel daar zijn lichte voordeel mee kunnen doen. Een weifelend zetje gaf zwart echter de gelegenheid de gelijkwaardige race voort te zetten, waarna de complicaties zich snel aandienden.
Stelling na 14.e6
Bord 7Frank Lambregts – Peter Schoeber0-1
Deze partij heb ik helaas niet ontvangen, dus zal ik mij moeten beperken tot wat lichtvoetig commentaar. Peter kwam voor mijn gevoel al snel prettig te staan en dit werd dreigender toen de zwarte pion op f4 verscheen. De latente dreigingen wierpen hun schaduw vooruit en in een poging de partij een andere wending te geven, besloot Frank materiaal te offeren. Toen ik wat later nogmaals keek, zag ik dat Peter het materiaal had geïncasseerd en bezig was zijn koning uit de vuurlinies te halen. Toen deze eenmaal op plaats van bestemming was, zal hij vermoedelijk niet lang daarna de felicitaties in ontvangst hebben mogen nemen.
Bord 8Geert Hovens – Thomas Kaufmann1-0
De partij die het langst zou duren. Geert stuurde aanvankelijk de partij in rustiger vaarwater door in een vroeg stadium de dames te ruilen. In het daaropvolgende middenspel manoeuvreerde hij handig, waardoor Thomas al snel wat kleine probleempjes op zich af zag komen. Niet lang daarna diende zich een goede kans aan voor Geert om zijn opzet te bekronen.
Stelling na 20…Lf6
Geert bleef licht voordeel houden, aangezien ongelijke lopers soms ongelijker zijn dan anders, maar het voordeel diende weer opnieuw opgebouwd dan wel uitgebreid te worden. Dit leidde uiteindelijk tot een eindspel waarin Geert een pion meer had, met voor beiden nog een toren en ongelijke lopers. Nog flink wat werk te verzetten dus, wat ongetwijfeld de baromzet beneden een aardige impuls heeft gegeven.
Stelling na 68.Kf5
Daarmee ging zoals gezegd de overwinning naar Tilburg en neemt Venlo de laatste plaats in de klasse in. De wedstrijden tegen de directe concurrenten volgen nog, maar het is duidelijk dat Venlo alle zeilen zal moeten bijzetten in de rest van het seizoen. De eerstvolgende gelegenheid dient zich alweer snel aan: op 10 januari zal ASV in Arnhem op ons wachten. Voor nu rest mij niets anders dan iedereen fijne feestdagen te wensen, op naar een mooi 2026!
Dit wordt nog maar eens een bijzonder verslag. “Kan dat eigenlijk wel, “ zullen sommigen onder u zich wellicht afvragen, “want zijn die niet allemaal altijd al licht suspect?” Tja, dat oordeel laat ik aan u. Maar ik doel hier op de buitengewone omstandigheid dat ik mijzelf om dringende redenen moest afmelden voor die externe ronde. De laatste maal was dat 25 jaar geleden!
Toch ging die ronde door. En dient u genoegen te nemen met een verslag uit de tweede hand. Dat hopelijk niet ontaardt in een tweedehands verslag.
Ach we zullen zien. Aan de hand van de aangeleverde stukken, zoals de partijnotaties zal ik toch maar een bescheiden poging wagen om de gang van zaken partij-technisch te reconstrueren en becommentariëren. Wat mijn absentie persoonlijk extra pijnlijk maakte was het feit dat we (ze) op die dag voor het allereerst aantraden tegen het Venrayse ‘Schaakmaat’. Sedert 3 jaren actief in onze regionale schaakwereld! Daarbij komt ook nog de omstandigheid dat die nieuwe vereniging mede is opgericht door ons oud VSV-lid en een van mijn vroegere schaakpupillen: Gerard van den Berg. (Hulde!) Zulks ter opvolging van de vroegere club in het noorden: “Koninklijk Erkende Schaakvereniging Venray”. Helaas ter ziele gegaan…
Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.Foto’s van deze wedstrijd staan op de Fotopagina 2025, scroll door naar de galerij ‘KNSB- en LISB-wedstrijden najaar 2025’.
Cryptogram
Het nieuwe jaar klopt reeds zachtjes op de deur. Vandaar dat ik in de oude doos voor u heb gegrabbeld. Waarin ik een schaakcryptogram heb opgediept. Door mij in mijn functie van eindredacteur van het – toen nog papieren – clubblad zo’n 25 jaar geleden samengesteld. Die puzzel gaat hierbij op herhaling. De goede oplossers dingen weer mee naar een goede fles wijn. Download hier het cryptogram.
Oplossingen tot en met 11 januari 2026 in te dienen op de clubavond bij N.
(Over de oplossing kan niet worden gecorrespondeerd). Twee tips:
Bij de F. doelde ik indertijd op de allang gestopte IGM Jeroen Piket en bij de N. opgave mag u alvast ‘vink’ invullen. We hadden indertijd een Martin ‘Vinck’ en een Ron ‘Vink’ in de gelederen.
Venlo 1 verliest wederom met 6-2, ditmaal van WLC 1
door Mart Nabuurs
Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.
WLC 1 – VenloEen magere oogst
Ronde 4 van de KNSB-competitie heeft helaas geen felbegeerde matchpunten opgeleverd voor Venlo. Om maar weer meteen met de spoilers in huis te vallen: met vier remises en evenzoveel verliespartijen stond net als in ronde 3 een 6-2 nederlaag op het formulier. Met een flinke dosis scorebordjournalistiek zou je kunnen zeggen dat WLC op de hoogste borden de zaak op slot heeft gehouden en onderin genadeloos het ratingvoordeel verzilverde, maar dit zou de strijd die op de borden geleverd werd danig tekortdoen. Een matchpunt bleef in mijn optiek buiten bereik, maar kansen om de score een draaglijker aanzien te geven waren er en de neutrale toeschouwer zou zich niet verveeld hebben deze middag.
Bord 1Joep Nabuurs – Chiel Koster½-½
Joep kon deze ronde weer een keertje meespelen en speelde meteen een meespelende partij. Hij leek prettig uit de opening te komen, maar na een onnauwkeurigheid trok Chiel het initiatief naar zich toe. Joep werd helemaal teruggedrongen en met ferme passen leek Chiel op de overwinning af te stevenen. Stukkenruil haalde echter onnodig wat druk van de ketel en toen het juiste plan niet gevonden werd, trok Joep de zaak weer gelijk. Het kostte beide spelers veel tijd om te navigeren binnen deze verraderlijke stelling en Joep verkreeg in de schermutselingen zowaar winnend voordeel.
Stelling na 36. …,Kg7
Bord 2Gerard Welling – Mart Nabuurs½-½
Ook Gerard maakte dit seizoen zijn debuut. Achteraf was hij kritisch over zijn openingskeuze, nadat ik met zwart snel de angel uit een potentiële aanval had weten te halen. Het middenspel bood veel aantrekkelijke opties, wat de nodige tijd kostte maar wel een voordeeltje opleverde. Na een onnauwkeurige ruil was de stelling echter misschien optisch prettig, maar objectief in evenwicht. Er leek geen doorkomen aan, al kon ik nog een laatste poging wagen op de damevleugel. Na wat rekenen en manoeuvreren besloot ik ervoor te gaan en na een verkeerde reactie vond ik in tweede instantie het juiste plan. De overwinning leek dichtbij, maar het rustige vaarwater van de partij veranderde plotsklaps in een wilde achtbaan. ‘Do not hurry’ zou achteraf een belangrijk thema blijken te zijn.
Stelling na 60.Ld1
Bord 3Thijmen Smith – Guus Bollen½-½
Ook bij Thijmen ontaardde een aanvankelijk rustige partij in totale chaos. Wit leek iets prettiger te staan, maar met de snel slinkende tijd op Thijmens klok besloot Guus tot een kwaliteitsoffer. Objectief wat enthousiast, maar in de praktijk bleek de ontstane stelling moeilijk te spelen. Beide spelers kregen kansen en een tweede kwaliteitsoffer bleek de opmaat voor een zinderende tijdnoodfase, waarin zwart twee lopers en aanvalskansen had voor twee torens.
Stelling na 34. …,g4
Een diagram leek me hier wel op zijn plaats. De lopers doen hier niet onder voor de torens en de pionnen komen dreigend naar voren. De engine geeft hier 0.00 vanwege wat witte eeuwig-schaak-varianten in de verte, maar gelijk voelt het hier allerminst! Thijmen en Guus speelden ondernemend verder en tot vlak voor de 40e zet ging het gelijk op. Maar na een foutieve inslag op f7 van Thijmen had Guus een winnende aanval. Dit bleek echter ook verre van eenvoudig, waardoor Thijmen nog leek te ontsnappen. Ook hier bleek echter weer hoe ingewikkeld zulke stellingen kunnen zijn:
Stelling na 56. …,Dc5+
Bord 4Thomas Kools – Rudi van Gool½-½
Deze partij begon met een Anti-Siciliaan, waarbij beide spelers hun stukken naar gebruikelijke velden dirigeerden. Na enkele paardmanoeuvres van beide spelers leek Rudi licht in het voordeel te kunnen komen, maar na een centrumopstoot bleek een eventueel plusje vooral theoretisch.
Stelling na 20. …,Pf5
Bord 5Carsten Fehmer – Bas van Doren0-1
Carsten baalde na afloop behoorlijk. Vanuit de opening leek er weinig aan de hand. Even meende ik dat het initiatief bij Bas zou komen te liggen, maar na wat schermutselingen bleek Carsten zijn stukken net wat prettiger neer te kunnen zetten. Dit leverde later groot tot winnend voordeel op, maar toen het tijd was om te oogsten sloop er voorzichtigheid in het witte spel. Een hoop venijnige tactiek maakte het moeilijk een directe winst te vinden en na een ongetwijfeld hectische tijdnoodfase moest Carsten erkennen dat de bordjes verhangen waren. Bas maakte het vervolgens vlot af.
Stelling na 32. …,Pxe6
Bord 6Berend Ruben – Nico van der Hoogt1-0
Op de onderste drie borden moesten de Venlonaren tegen een aanzienlijk ratingoverwicht opboksen. Nico speelde echter een tijdlang keurig mee. Wit leek wat prettiger te staan, maar zoals wel vaker in dit systeem is de zwarte stelling niet zonder venijn en is het moeilijk hier concreet iets van te maken. Berend probeerde een konigsaanval op te zetten, maar Nico’s zwartveldige loper stichtte de nodige verwarring in het witte kamp en ook de tegenstoot in het centrum diende in de gaten gehouden te worden.
Stelling na 32.Lc1
Nico verdedigde taai, maar nadat de laatste actieve kans gemist werd bleek een onnauwkeurigheid voldoende om de balans beslissend door te laten slaan.
Stelling na 47.Pf1
Bord 7Valentin Blok – Sebastiaan Smits0-1
Valentin maakte zijn debuut in de KNSB-competitie en als je dan Sebastiaan tegenover je treft, weet je dat het geen gemakkelijke middag gaat worden. Hoewel, misschien is het prettige bij je debuut dat deze kennis nog ontbreekt. Valentin speelde namelijk vrolijk mee -wist zelfs wat voordeel te vergaren- en het was moeilijk voor Sebastiaan om een voet tussen de deur te krijgen. Het zoeken naar kansen kostte bovendien een hoop tijd. Desalniettemin wist Sebastiaan de stelling naar zijn hand te zetten en verwachtte ik dat ‘eenmaal beet’ het ratingverschil zich zou laten gelden, maar na een kleine misser van zwart wist Valentin zich terug te vechten. Vlak voor de 40e zet leek het toch mis te gaan, maar zowaar diende zich daarna nog een kans aan.
Stelling na 41.Tc6
Bord 8Jarich Haitjema – Michel Franssen1-0
Michel kwam deze partij helaas niet in zijn spel. Nadat het juiste plan in de opening gemist werd, kon Jarich een gunstige verandering in de pionnenstructuur doorzetten. Dit leverde wit een hoop ruimte op en Michel liep het risico platgedrukt te worden. Met kunst-en-vliegwerk werd de eerste aanvalsgolf nog afgeslagen, maar het bleef strategisch vechten tegen de bierkaai.
Stelling na 22.Tf5
Al met al wederom een 6-2 nederlaag dus, maar met de getoonde strijdlust is er vooralsnog geen reden tot wanhoop. Er komen nog een aantal belangrijke wedstrijden aan, te beginnen op 13 december thuis tegen het zowel gezellige als gevaarlijke KiNG!
Zit er weer op. Dat zit (zat) zo. De trouwe lezers van mijn wedstrijdbeschouwingen weten nog van de ultieme horror van de ontmoeting met Voerendaal 2 uit de vorige ronde. Er rolden Venlose koppen met 4½ – 1½ ! Ons team heeft evenwel dàt regeneratieve herstelvermogen dat men ook wel bij sommige reptielen, zoals een hagedis, aantreft. Het betreft hier het volgende fenomeen: een hagedis kan zijn staart afwerpen (autotomie) om aan een roofdier te ontsnappen. De staart blijft dan bewegen om de aanvaller af te leiden, waardoor de hagedis kan vluchten. De hagedis verliest hierdoor wel een kostbaar onderdeel. Het duurt even voordat de staart weer (gedeeltelijk) terug is gegroeid.
Dat ging dus qua kop bij het kleine Venlo1 erg snel. Want ik heb u goed nieuws te melden, en wel onze sportieve revanche op de eerste ploeg van die vereniging, Voerendaal. In gesprekken achteraf bleek achter die formatie voornamelijk oud gedienden van de voormalige schaakvereniging van weleer uit Brunssum schuil te gaan. Brunssumer bloed als bindende factor.
Voordat ik overga naar de gebruikelijke toelichting middels spelfragmenten, opmerkelijke wendingen, blunders en andere relevante beschouwingen omtrent de zes potten die die dag op het schaakvuur werden gezet, eerst even een minder fraaie vondst qua hagedis die ik deed op de Groote Heide in Venlo, zomer 2024.
Het betrof een vrouwtjes zandhagedis. Zwaargewond. Hier hielp zelfs geen autotomie meer aan… Snik…
De weg naar de overwinning
Omdat Olaf die dag helaas zijn forfait moest geven, was vervanging nodig. En die werd – dank – gevonden bij Henk, die zijn externe schaaksabbatical onderbrak om ons uit de brand te helpen. Hij trof naar eigen zeggen op een in de tijden van Olim, Angstgegener, Hans. En die maakte het Henk inderdaad bepaald niet gemakkelijk.
Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.
