Nieuws

Venlo 1 behaalde in de laatste ronde een belangrijk 4-4 gelijkspel tegen de ploeg uit Eindhoven, waarmee op het nippertje de handhaving veilig werd gesteld.

Door Mart Nabuurs

Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.

De laatste ronde van de KNSB-competitie beloofde een zeer spannende te worden. Beide teams vochten vanaf het begin van het seizoen tegen degradatie en mochten nu in een rechtstreeks duel uitmaken wie de beste papieren zou hebben om erin te blijven. Geen zekerheid, want als De Stukkenjagers 2 zou stunten tegen WLC kon het zomaar zijn dat beide ploegen alsnog gezamenlijk naar de 3e klasse af zouden moeten dalen. Lange tijd leek dit overigens het meest waarschijnlijke scenario, maar met een overwinning van beide teams in de vorige ronde (Eindhoven won zeer knap met 5,5-2,5 van het sterke SG Max Euwe) werd de druk maximaal opgevoerd. 

Volop spanning dus en een reden om te proberen zo sterk mogelijk op te komen. Helaas stond Urlaub onze Duitse spelers in de weg om mee te doen aan deze wedstrijd, maar gelukkig konden Henk en Jos wederom meespelen (enigszins verrassend zag ik Joes staan bij de fide. Of moet ik dit lezen als Jös en was de verhuizing indertijd “jetzt mit kostenlosem Umlaut”? Raadsels, raadsels. Ik houd het maar gewoon bij het Venloos: ózze Jos). Vervolgens is het natuurlijk de vraag hoe je de opstelling vormgeeft in een wedstrijd waarin je 4 bordpunten móét halen, tegen een team dat qua sterkte niet voor ons onder doet. Zet je de sterkste spelers lager neer in de hoop daar te kunnen scoren?  Uiteindelijk leek het me bij veel van zulke varianten dat je er vooral voor zorgt dat je zelf minder ruimte hebt om eventuele tegenslagen op te vangen. En wat is er leuker dan op 8 ongeveer gelijkwaardige borden te kijken welk team die dag het sterkst is? 

Helaas moest Thijmen daags voor de wedstrijd geveld door ziekte afzeggen, waardoor Geert op korte termijn nog ingevlogen werd. Toen ook Joep -als de andere Eindhovense Venlonaar- op de dag van de wedstrijd aangaf wat later te zijn door een wel erg langzaam rijdende bus was ik een kapot Philips-apparaat verwijderd van het vermoeden dat duistere Eindhovense krachten meespeelden. Maar dat bleek uiteindelijk mee te vallen. Ook aan Brabantse kant bleken enkele sterkhouders te ontbreken, waardoor Venlo zowaar op een bescheiden ratingoverwicht kon bogen. Voor wat dat waard is; op zo’n middag kunnen gekke dingen gebeuren en met veel jonge lichtstedelingen zegt zo’n getalletje ook niet alles. Zowel wij als de beiaardier hadden er zin in en rond twaalven werden onder begeleiding van Rick Wagemakers (dank!) de klokken aangezet.

Het zou uiteindelijk een spannende middag worden, waarbij ik vanaf het eerste rondje langs de borden vermoedde dat de uitslag niet ver van de 4-4 verwijderd zou liggen. Voor ieder punt werd gestreden en het duurde dan ook tot de tijdnoodfase voor de eerste uitslag viel. De eerste slag was voor Venlo:

Bord 2  Mart Nabuurs – Sourav Bhattacharjee  1-0

Een leuk weerzien met een oud-clubgenoot bij De Stukkenjagers. Daar liet Sourav al zien een behoorlijke pot te kunnen spelen en hij was het spelletje duidelijk niet verleerd. Hij had de pech een variant te kiezen die er in eerste instantie oké uitziet, maar als wit adequaat reageert doemen er snel grote problemen op. In de analyse achteraf vertelde Sourav een soortgelijke variant te kennen, maar een subtiel verschil gaf wit hier een gunstige versie. Ik herinnerde me nog vaag hoe het moest en na wat rekenwerk kwam die voordelige stelling er ook. Nu moest zwart met een kwetsbaar i.p.v. sterk centrum alle zeilen bijzetten om niet over de witte velden uitgeteld te worden. Het witte overwicht bleek echter te groot.

Stelling na 22…Lh6

Niet lang hierna zochten Jos en zijn tegenstander ook de analyse-/barruimte op.

Bord 8 Jos Rievers – Jeroen van de Put ½-½

Beide spelers ontwikkelden hun stukken naar gezonde velden en lange tijd werden hier dan ook de theoretische paden gevolgd. Dat blijft toch altijd een beetje uitkijken; een kleine misstap kan al gauw betekenen dat het eerste uur de kansen vooral voor de tegenstander zijn. Beiden sprongen goed om met de vragen die gesteld werden en remise was dan ook de terechte uitslag.

Stelling na 16…Pb4

Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht, maar op enkele borden was me al duidelijk dat de Venlonaren in zwaar weer verkeerden. Kort achter elkaar druppelden er verschillende spelers binnen en een snelle check bij Maarten naar de stand liet aan duidelijkheid niets te wensen over: 2,5-3,5 voor Eindhoven! Er waren wel een paar moeilijk stellingen, maar nu werd het in rap tempo kritiek. Wat was er allemaal gebeurd?

Bord 7 Elysia Feng – Peter Schoeber  1-0

Deze partij begon met een principiële strijd. Elysia pakte het centrum en Peter bestookte dit in een poging te zaak op te blazen. Toen Peter een kansje liet glippen en ging voor een opstoot in het centrum, keerde dit zich als een boemerang tegen hem. Elysia reageerde alert en won niet alleen een pion, maar met de witte pionnenformatie c4-d5-e5-f4 keek Peter tegen een troosteloze stelling aan. Een stelling waar je graag snel afscheid van zou nemen, maar Peter had andere plannen. Wat doe je bij een degradatieduel in verloren stelling? Juist, compliceren! Peter offerde twee stukken om de witte koningsvleugel van pionnen te ontdoen. Objectief niet goed natuurlijk, maar wie weet zorgt zo’n open koning voor wat problemen. En zowaar kwam er nog een kans voorbij!

Stelling na 21…Dxe3

Jammer van de gemiste kans, maar goed gevochten en buiten dat moment speelde Elysia een sterke partij. Eindhoven nam vervolgens met twee overwinningen de leiding in de wedstrijd.

Bord 5 Ethan Chua – Henk van Gool 1-0

Over principiële partijen gesproken; wat dat betreft deden Henk en Ethan ook een duit in het zakje. Met tegengestelde rochades maakten beiden hun agressieve intenties duidelijk. De pionnen gingen naar voren en de zwarte aanval leek zeker niet onder te doen voor de witte. Na een ogenschijnlijk logisch vervolg keerden de kansen echter razendsnel.

Stelling na 15.a4

Bord 4 Geert Hovens – Jos Sutmuller 0-1

Geert trof als last-minute invaller in Jos een taaie tegenstander. Jos koos voor een provocatieve (huis?)variant, waarna Geert onbevreesd op beide vleugels ruimte pakte. Dat heeft natuurlijk voordelen en leverde een prima stelling op, maar een venijnige counter ligt altijd op de loer. Daarnaast waren voor de kenners de witveldige lopers al snel geruild. Het middenspel liep dan ook uit op een tactische heksenketel.

Stelling na 25.hxg5

Nu mocht er bijzonder weinig meer misgaan. Door de score die Maarten me vertelde wist ik echter al dat hij zelf een belangrijk punt gescoord had.

Bord 1 Bas van de Plassche – Maarten Strijbos 0-1

Een mooi affiche. Een tijdje geleden las ik in een oud clubblad -ergens midden jaren ’70- dat iemand van Venlo 4 op bord 8 speelde tegen “een manneke dat liet zien het spel al aardig onder de knie te hebben”, of woorden van soortgelijke strekking. Een snelle check leerde dat daar bij tegenstander EWS ene B. vd Plassche speelde; dat bleek dus een goede observatie te zijn! Die zou zich later ontpoppen tot Eind-baas, maar ook Maartens palmares mag er natuurlijk zijn. Ik vermoed dat hun gezamenlijke aantal clubkampioenschappen rond de 45 zal liggen. 

Afijn, de partij! Bas leek aanvankelijk op een prettig voordeeltje te kunnen bogen. Het ophalen van een pion kostte daarna echter veel tijd, waardoor Maarten zijn ontwikkeling kon voltooien en tegenspel op gang wist te krijgen. Dit kostte Bas de nodige hoofdbrekens en nadat Maarten op fraaie wijze het materiaal heroverde was de stelling objectief wellicht in evenwicht, maar oogde de zwarte stelling dreigend. Nadat de witte dame een verkeerde afslag nam, kwam zij op een dwaalspoor terecht en moest noodzakelijkerwijze geofferd worden. Dit was nog niet het einde van de wereld en Bas verdedigde zich taai, maar met weinig tijd op de klok leverde een nieuwe fout zwart een gewonnen stelling op. Maar die moest natuurlijk nog wel even gewonnen worden.

Stelling na 39.Tc1

Daarmee dus 2,5-3,5 voor Eindhoven en waren Joep en Rudi nog bezig hun tegenstanders het schaakleven zuur te maken. Ik hoorde dat er nog kansen waren op 4-4, maar het bord van Joep baarde me eerder nog de nodige zorgen.

Bord 3 Jan Vosselman – Joep Nabuurs ½-½

Joep probeerde met een interessant pionoffer snelle ontwikkeling te bewerkstellingen, maar Jan koos verstandig niet voor het geboden materiaal en ontwikkelde rustig verder. De eerste 15 zetten kwam ik nog een aantal keren in de database tegen en de stelling zal nagenoeg in evenwicht zijn geweest. Maar het door Joep gekozen plan bleek daar niet het juiste recept te zijn. Terwijl zijn stukken richting damevleugel gingen, richtte Jan al zijn aandacht op de koningsvleugel.

Stelling na 22…Pc6

Met een 3-4 stand wist Rudi wat hem te doen stond; er moest gewonnen worden om de kans op handhaving intact te houden.

Bord 6 Rudi van Gool – Ivan Ponomarev 1-0

Rudi verkreeg (in overigens zijn 350e externe wedstrijd voor Venlo, hulde!) op de voor hem kenmerkende manier een stelling met een klein plusje, dat hij vervolgens gestaag probeerde uit te bouwen. Hij had al snel een ruimteoverwicht op de damevleugel met pionnen van a4 t/m d4, wellicht geïnspireerd door onderstaande instructies.

Wedstrijdleider Rick keek echter nog niet op of om en de partij ging verder. Het initiatief oogde veelbelovend, maar na een verkeerde paardzet kwam Rudi’s loper buitenspel te staan en verwaterde het voordeel. Wat duw- en trekwerk resulteerde in pionwinst, waarna Ivan afwikkelde naar een dame-eindspel met een pion minder. Mogelijk te keepen, maar met de score zoals die was stond de druk er maximaal op. Laten we er als laatste partij van het seizoen nog even wat uitgebreider naar kijken.

Stelling na 40…Dc4

Daarmee kwam na een zenuwslopende finale een einde aan deze spannende middag. Met de 4-4 hielden we Eindhoven achter ons en later op de dag zou duidelijk worden dat WLC met 5-3 won van De Stukkenjagers 2. Daardoor kwam Venlo voor het eerst dit seizoen boven de degradatiestreep te staan en heeft zich dus op het nippertje weten de handhaven in klasse 2C. Kantje boord! Een felicitatie en dank aan alle spelers, invallers, supporters en iedereen die op enige wijze meegeholpen heeft dit seizoen!

Venlo 1	2157	Eindhoven 1	2095	4-4
Maarten Strijbos	2319	Bas van de Plassche	2336	1-0
Mart Nabuurs	2306	Sourav Bhattacharjee	2190	1-0
Joep Nabuurs	2261	Jan Vosselman	2061	½-½
Geert Hovens	1962	Jos Sutmuller	2049	0-1
Henk van Gool	2176	Ethan Chua	2199	0-1
Rudi van Gool	2128	Ivan Ponomarev	1991	1-0
Peter Schoeber	1950	Elysia Feng	1931	0-1
Jos Rievers	0	Jeroen van de Put	2005	½-½

Externe Competitie 2025-2026 Ronde 5

Venlo 1 klein – Maastricht 1

Door:  Nico van der Hoogt

Lopers

 Behalve met een geduchte tegenstander, kregen we die dag in maart te maken met talloze lopers. De inmiddels wereldberoemde Venloop blokkeerde die dag de gang naar ons clublokaal, het Ald Weishoes. Paniek? Welnee, we vonden vervangend asiel bij onze immer gastvrije schaakvrienden in Tegelen. In hun clublokaal, annex Huis van de Wijk, “De Glazenap”. Genoemd naar de koene krijgsman Joachim von Glasenapp, die in de 18^de eeuw met zijn huzaren zijn opwachting maakte in de Tigliaanse contreien.

 En ook ter plaatse kregen we te maken met een aantal lopers. Het Opperwezen zij dank, waren dit slechts de 48 witte en zwarte, wit- en zwartveldige schuinsmarcheerders op de 12 actieve schaakborden van die dag.

We werden begroet door het kunstwerk voor de deur: (zie kopfoto, bron: internet)

 Cruciale vraag blijft natuurlijk of deze verhuizing zou doorwerken in de Venlose prestaties op die 64 velden?

Ik ga het u berichten met het obligatoire, lichte analysewerk!

Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.

Zaterdag 28 maart behaalde Venlo zijn eerste overwinning van het seizoen. Tegen ASV werd een 3-5 zege geboekt, die gezien de stand erg welkom –zo niet noodzakelijk- was.

door Mart Nabuurs

Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.

De aanloop naar deze wedstrijd verliep nochtans met de nodige moeite. Menig speler bleek verhinderd en even vreesde ik dat we voor deze belangrijke wedstrijd iemand tekort zouden komen. Gelukkig werd dit op de valreep voorkomen en konden we voltallig richting Arnhem vertrekken. Uitgerekend deze invallers bleken deze dag van onschatbare waarde te zijn. Eenmaal in Arnhem bleek alleen Joep iets later te zijn; hij voelde zich niet fit, maar uiteindelijk goed genoeg om de reis te ondernemen. Met een klein kwartier vertraging kon ook hij aan zijn partij beginnen. 

Waar we de vorige wedstrijden telkens moesten proberen een achterstand weg te poetsen, kwamen we deze keer snel op voorsprong. Daarbij werden we in het zadel geholpen door een ‘unforced error’, wat naarmate de middag vorderde op meerdere borden een thema zou blijken.

Bord 3 Maarten Strijbos – Dirk Hoogland 1-0

Terwijl ik na een tijdje een rondje langs de borden had gemaakt en constateerde dat er nog weinig tekening in de strijd zat, kwam opeens Maarten met zijn notatieformulier naar me toe. Wat was er gebeurd? “Hij ging kort.” was Maartens reactie. De stelling die ik daarbij voor de geest had was deze:

Stelling na 15.Ld3

Het leek me dat wit wel aan aanvallen toe zou gaan komen, maar was dat nu echt zo erg? Het bleek anders te zijn gegaan. Dirk speelde 15…b5 16.Pd5 en kwam nu tot het uiterst ongelukkige 16…0-0?? 16…Kf8 was nog in orde geweest. Maarten speelde het ontnuchterende 17.Pxe7+ waarna de zwarte verdedigers elkaar met opgeheven handen aankeken wie deze doorgebroken speler in de gaten had moeten houden. Meteen opgegeven. 1-0

Zelf mocht ik enige tijd later de voorsprong verdubbelen.

Bord 1 Mart Nabuurs – Wouter van Rijn 1-0

Vanuit de opening kreeg ik een optisch prettige stelling. Het middenspel bleek echter enkele diepe finesses te bevatten die ik niet op waarde schatte, waardoor Wouter langzaam meer grip op de stelling wist te krijgen. Een onnauwkeurigheid van zijn kant gaf me echter een aanknopingspunt:

Stelling na 24.Tae1

Eenmaal terug van de analyse bleken we inmiddels een grote stap richting de overwinning te hebben gezet.

Bord 5 Henk van Gool – Vadim van Kuijk 1-0

Gezien het belang van de wedstrijd en de personele problemen was Henk bereid zijn externe sabbatical te onderbreken. Zo werd het zijn eerste KNSB-wedstrijd in ruim 30 jaar waarbij hij niet als teamcaptain aanwezig was! Hier leek de partij zich lange tijd rustig te ontvouwen. Totdat Henk, zoals hij na afloop aangaf, bezig was zijn middenspel om zeep te helpen. Een centrumopstoot bleek juist zwart goede kansen te geven en Henk leek van het bord gedrukt te worden, tot Vadim met enkele mindere zetten eerst het voordeel uit handen gaf. Vervolgens zorgde een blunder voor een versneld einde aan de partij.

Stelling na 25.Lg5

Ook daar zat het dus bepaald niet tegen, maar het was wat dat betreft niet helemaal eenrichtingsverkeer.

Bord 6 William Shakhverdian – Carsten Fehmer 1-0

Carsten leek in het begin van de partij wat in de verdrukking te staan. William offerde een kwaliteit, maar dit gaf Carsten de gelegenheid zich onder de druk uit te spelen. Zoals gezegd was het deze middag echter niet alleen maar ‘hosanna’. Toen ik na afloop aan Carsten vroeg wat er in zijn partij gebeurd was, kreeg ik eenzelfde blik als in de wedstrijd tegen WLC. Veel wilde hij er niet over kwijt, een tactische misser in tijdnood had onnodig tot verlies geleid. Het blijkt een behoorlijke achtbaan te zijn geweest.

Stelling na 27.f4

Daarmee kwam de tussenstand op 3-1 voor Venlo. Gezien de stand op de borden zou een overwinning niet meer in gevaar komen. Dat kwam mede door:

Bord 2 Bram Klapwijk – Valentin Blok  ½-½

Wat je met recht een daverende verrassing mag noemen! Valentin had er geen problemen mee om last-minute in te vallen. Gezien de stevige verwachte tegenstand en zijn goede spel in de wedstrijd tegen WLC hoopten we op een stuntje, al was de kans natuurlijk zeer klein. Die werd voor mijn gevoel nog kleiner toen Valentin in de opening koos voor een dubieuze variant, waar Bram adequaat op reageerde. Het voordeel vasthouden bleek echter nog opvallend lastig te zijn. Valentin knokte zich terug, maar een verkeerde paardzet zorgde ervoor dat wit alsnog gewonnen kwam te staan. Bram veroverde twee stukken voor een toren en had ook nog een gevaarlijk stel pionnen. De torens van zwart verstoorden de witte coördinatie echter dusdanig, dat de winstvoering nog niet zo gemakkelijk was.

Stelling na 43…Kb6

Een knappe prestatie tegen een sterke speler, waarmee tevens de druk op de andere borden verlicht werd. Peter stond moeilijk, daarentegen leken Rudi en Joep in elk geval niet te kunnen verliezen. Maar als er gewonnen moet worden geeft dat natuurlijk extra druk. Eerst kwam nog een Arnhemse aansluitingstreffer.

Bord 7 Peter Schoeber – Frank Schleipfenbauer 0-1

Peter bouwde vanuit de opening een veelbelovende stelling op. Een rustige voortzetting gaf Frank de gelegenheid het initiatief over te nemen, maar veel was er niet aan de hand. Dat veranderde toen Peter op klaarlichte dag een pion weggaf. Hij moest alle zeilen bijzetten op niet onder de voet gelopen te worden. Er zat een kansrijk kwaliteitsoffer in de stelling, maar het toreneindspel waar Frank voor ging zag er ook goed uit. Maar zoals wel vaker bij dit soort eindspelen bleek het in de praktijk nog lastig om het punt ook daadwerkelijk binnen te halen.

Stelling na 31…Kg7

3,5-2,5 dus, maar zoals gezegd waren zowel Joep als Rudi bezig om hun tegenstanders te testen in het eindspel. Als eerste kwam er bij Joep witte rook.

Bord 4 Justin Gunther – Joep Nabuurs ½-½

Joep pakte in de opening brutaal wat ruimte. Dat had nadelig uit kunnen pakken, maar Justin koos ervoor de linies gesloten te houden. Na de ruil van enkele stukken probeerde Joep de resterende witte lichte stukken passief te houden, maar Justins dame zorgde voor genoeg tegenspel om alles binnen de perken te houden. De dames werden geruild, maar de tijd die dit innam werd nuttig besteed om de witte stukken weer in het spel te betrekken. Uiteindelijk resulteerde dit in onderstaand lopereindspel.

Stelling na 42.Ld6

Het eerste belangrijke matchpunt was daarmee binnen en Rudi was nog steeds druk bezig zijn gunstige stelling in winst om te zetten. Aangezien ook de bordpunten wel eens een belangrijke rol kunnen spelen was elk halfje meegenomen. Rudi kweet zich uitstekend van deze taak.

Bord 8 Sjoerd van Roosmalen – Rudi van Gool 0-1

Beide spelers probeerden hier langzaam maar zeker de druk op te voeren, wat tot een interessant middenspel leidde. Na de nodige manoeuvres lukte het Rudi om op een gunstige manier de spanning in het centrum op te heffen. Dit leverde een voordelige stelling op, maar na een verkeerde terugslag had Sjoerd vanuit het niets een sterke aanval op kunnen zetten. Hij koos voor een ander plan, waarna Rudi de stelling wist te consolideren en een eindspel met een pion meer overhield.

Stelling na 36…Tc8

Daarmee haalde Venlo voor het eerst dit seizoen met 3-5 de felbegeerde matchpunten binnen. Dat levert de nodige ademruimte op, maar bij thuiskomst bleek ook concurrent Eindhoven het gaspedaal te hebben gevonden door het sterke SG Max Euwe met stevige cijfers aan de zegekar te binden. Een onvervalst degradatieduel dus over anderhalve week, spannend!

ASV 1	2118	Venlo 1	2128	3-5
Wouter van Rijn	2161	Mart Nabuurs	2306	0-1
Bram Klapwijk	2212	Valentin Blok	1789	½-½
Dirk Hoogland	2094	Maarten Strijbos	2319	0-1
Justin Gunther	2086	Joep Nabuurs	2261	½-½
Vadim van Kuijk	2079	Henk van Gool	2176	0-1
William Shakhverdian	2128	Carsten Fehmer	2091	1-0
Frank Schleipfenbauer	2108	Peter Schoeber	1950	1-0
Sjoerd van Roosmalen	2076	Rudi van Gool	2128	0-1