Nieuws

Externe Competitie 2025-2026 Ronde 4

Heerlen 1 – Venlo 1 klein

Door:  Nico van der Hoogt

De Steen

“Ergens aan het eind van de negentiende eeuw of het begin van de twintigste eeuw is er in Heerlen een ovale kalksteen gevonden waarin een aantal strepen zijn gekerfd. Het gaat om een rechthoek met daarbinnen vier schuine lijnen en één rechte lijn. Het was toen onduidelijk wat daar de bedoeling van was, maar het was wel duidelijk dat de steen uit de Romeinse tijd kwam. Hij werd opgenomen in de collectie van Het Romeins Museum.

 Een paar jaar terug herontdekte Walter Crist, archeoloog bij de Universiteit Leiden, de steen – minstens 1550 jaar oud – in de collectie van het museum. Crist is gespecialiseerd in oude spellen en was meteen geïntrigeerd. “Het uiterlijk van de steen deed erg denken aan een spel, maar ik herkende het patroon niet van andere oude spellen die ik ken”, vertelt hij in een persbericht. Op de lijnen zag hij bovendien slijtage, precies op de plek waar je een pion zou schuiven.”

Aldus Tim Tomassen in het populair wetenschappelijke magazine “Kijk” op 11 februari jongstleden.

Lees hier verder voor het volledige verslag met partijfragmenten.

Net niet. Een overwinning was zeer welkom, maar na lange strijd moest de Venlose ploeg berusten in een gelijkspel: 4-4.

door Mart Nabuurs

Om een partijvariant in dit verslag na te spelen: klik op een pijl onder het diagram of op een zet in de analyse ernaast.

Het was erop of eronder deze KNSB-ronde. Gezien de stand in de poule zouden we moeten winnen om onszelf nog enige ademruimte te verschaffen in de strijd tegen degradatie. Gezien de elo’s zouden we goede kansen moeten hebben, maar SJ2 heeft vaker laten zien een taaie klant te zijn. Met een kwartiertje vertraging en zo nu en dan onder begeleiding van een langstrekkende Joekskepèl zou zich gedurende de middag dan ook een bloedstollende match ontwikkelen, waarin voor elk punt gestreden werd. 

Toen ik na een tijdje een rondje langs de borden maakte, vermoedde ik al dat het wel eens een dubbeltje op zijn kant zou kunnen worden. Hier en daar was wat voordeel te bespeuren, maar op enkele borden leken er ook al enkele donkere wolken aan de horizon te verschijnen. De eerste slag bleek voor de Venlose equipe te zijn.

Bord 5 Erwin Kalle – Joep Nabuurs 0-1

Dit was een van de borden waar ik me aanvankelijk wat zorgen om maakte. Joep werd namelijk geconfronteerd met een sterke uitziende aanval, die door Erwin kundig werd opgebouwd. Directe manieren om door te breken werden echter nog even afgehouden en toen Erwin de zaak forceerde, wendde het blad zich.

Stelling na 17. …Kh7

Dat was dus een meevaller, maar SJ2 sloeg al snel terug en nam de leiding in de wedstrijd over.

Bord 7 César Becx – Peter Schoeber 1-0

Om te beginnen een aardig feitje: gezamenlijk hebben César en Peter zo’n 674 externe competitiewedstrijden achter hun naam staan voor hun vereniging. Hulde! Nadat beide spelers hun stukken ontwikkeld hadden, maakte César handig gebruik van een penning om een voordelige stelling te bereiken. Even vreesde ik voor een snelle nederlaag. Maar een optisch goede slagzet, en de daaropvolgende zettenreeks, bleken niet het juiste recept en Peter kwam terug in de partij. Een verkeerde damezet gooide echter roet in het eten, waarna César het punt bekwaam binnenhaalde.

Stelling na 25.Td1

Bord 1 Simon de Graauw – Maarten Strijbos 1-0

Maarten leed een van zijn zeldzame nederlagen. Een verrassing gezien het elo-verschil, maar daarbij moet aangetekend worden dat de rating van Simon ver achterloopt op zijn werkelijke speelsterkte; daar weten ze bij de interne in Tilburg alles van. Simons openingskeuze pakte goed uit. Objectief behaalt wit misschien niet veel voordeel, maar de plannen zijn duidelijk en daarnaast is het moeilijk om met zwart een voet tussen de deur te krijgen. Een onnauwkeurigheid leverde wit een riante stelling op en Maarten leek langzaam maar zeker van het bord gedrukt te worden. Toen een laatste strohalm niet gepakt werd, maakte Simon het vlot af.

Stelling na 26. …e6

Daarmee kwamen we dus op achterstand, maar met de tijdnoodfase in aantocht en enkele voordelige stellingen was er nog geen reden tot wanhoop. De volgende uitslag viel vlak na de tijdcontrole.

Bord 2 Carsten Fehmer – Arjen van Amerongen 0-1

Carsten ontwikkelde zijn stukken naar gezonde velden, maar al snel daarna trok Arjen het initiatief naar zich toe. Carsten trok zijn troepen terug en loerde op een uitbraak. Met het tweede deel van de eerste 40 zetten op increment was het een lastige taak om nauwkeurig te blijven spelen en aan het eind van deze fase wachtte nog een moeilijke keuze. Toen Carsten met zijn koning het verkeerde veld koos, bleken zijn stukken te weinig ruimte te hebben. Arjen bleef alert en met enkele rake zetten trok hij het punt over de streep.

Stelling na 38. …Tg1+

1-3 dus, maar inmiddels was ook al duidelijk dat op geen van de overige borden de Venlonaren in grote problemen waren, dus was het vooral de vraag hoeveel halfjes en hoeveel punten er nog bij zouden komen. De aansluitingstreffer kwam op naam van Thomas.

Bord 8 Thomas Neuer – Peggy van Amerongen-Jansen 1-0

Thomas bouwde met zijn stelling gedegen op, maar ook Peggy liet zich niet onbetuigd en de stelling leek me lange tijd dan ook in evenwicht. Toch wist Thomas langzaam wat kleine plusjes te vergaren, die beslissend werden nadat zijn lopers op bezoek mochten komen in de zwarte stelling.

Stelling na 21.Le3

In de tussentijd had Jos al een tijdje een comfortabele stelling, waarbij hij met uitstekende winstkansen voor twee resultaten speelde. Voor mij en Rudi dus zaak om minstens 1,5 punt te halen uit onze gelijke, maar iets prettigere, stellingen om zodoende alsnog met de winst aan de haal te kunnen gaan. Deze partijen werden dan ook allemaal tot op het bot afgekloven.

Bord 4 Mart Nabuurs – Peter Huibers ½-½

Zelf hoopte ik na de opening met wat druk op de damevleugel goede zaken te kunnen gaan doen. Toen ik in het middenspel echter niet het juiste plan vond, mocht ik van geluk spreken dat Peter geen gebruik maakte van de verzwakte witte velden. Om dit er voor altijd uit te halen, werden de zware stukken geruild en bleef er een ogenschijnlijk potremise eindspel over, met paard en ‘slechte’ loper voor wit tegen het paardenpaar voor zwart. Met beperkte bewegingsruimte voor de paarden hoopte ik ergens nog iets te kunnen proberen. Lange tijd hield Peter alles keurig binnen de perken en remise leek onvermijdelijk, totdat zich vlak voor het eind alsnog een kans voordeed.

Stelling na 57. …Pg3+

Bord 3 Xiheng Zhang – Rudi van Gool 0-1

Rudi leek een lastige partij tegemoet te gaan, maar een witte onnauwkeurigheid hielp hem in het zadel. Met het loperpaar en prettige pionstructuur oogde de zwarte stelling prima, maar Xiheng verdedigde zich knap en wist het voordeel te nivelleren. Wat volgde was een ware manoeuvreerpartij, waarbij lange tijd geen vorderingen werden geboekt. Toen Rudi in een ultieme poging probeerde de witte stelling binnen te vallen was het zelfs even oppassen voor de counter. Deze bleef uit en daarmee was de stelling nog steeds in evenwicht. Al was het vooral wit die op moest passen.

Stelling na 74. …Tb1

Daarmee hadden de partijen van mij en Rudi de door mij gehoopte 1,5 punt opgeleverd en ging alle aandacht uit naar de partij van Jos, die nog altijd zijn voordelige stelling probeerde in winst om te zetten. Uiteindelijk zou het nét niet lukken.

Bord 6 Jos Rievers – Elias de Reese ½-½

Jos had zich na een 8 jaar durende schaakpauze weer aangemeld bij de club. In de interne competitie liet hij zien het spelletje nog niet verleerd te zijn, dus ik was erg benieuwd hoe hij het er in deze wedstrijd vanaf zou brengen. En wat doe je als je halverwege het seizoen na een lange pauze de draad weer oppakt? Dan speel de genoeg zetten om meerdere partijen mee te vullen! Zo kom je toch nog aan je schaaktrekken. 

Uit ervaring weet ik dat zijn tegenstander een taaie klant is, maar nadat Elias in de opening aan zijn gewonnen gambietpion bleef hangen had Jos de prettige keus tussen op pionnenroof gaan of kwaliteitswinst. Het werd het laatste en Jos speelde vervolgens sterk planmatig verder door de torens te ruilen en het eindspel van T+5 pionnen tegen L+6 pionnen in te gaan. Het voordeel verwaterde echter toen hij zijn toren vanuit een actieve positie terugspeelde om een zwakke pion te dekken. Er was nu geen verliesgevaar, maar de partij diende weer opnieuw gewonnen te worden. Dit eindspel bleek enorm gecompliceerd en ook in de analyse was het vaak lastig bij een gewonnen variant een rechtlijnige winst te vinden, wat maar weer aangeeft onder welke omstandigheden de spelers hun zetten moesten vinden. Nog los van het feit dat dit merendeels op increment diende te gebeuren! Een analyse van dit eindspel zou makkelijk een artikel kunnen vullen, dus ik zal me hier tot enkele sleutelmomenten beperken.

Stelling na 48. …h5

Hierna volgde dus een lange fase waarin Jos probeerde langzaam weer wat terrein te heroveren. We spoelen even vooruit:

Stelling na 98(!).Tf7

Zonder de zetherhaling had deze marathonzitting dus nog een hele tijd door kunnen gaan, maar nu konden de spelers moegestreden huiswaarts. Een dappere poging, maar helaas voor Venlo bleef de teller deze wedstrijd steken op 4-4. Daarmee blijft de achterstand van 2 matchpunten op De Stukkenjagers intact en zullen er vermoedelijk minstens 3 MP uit de resterende wedstrijden nodig gaan zijn om degradatie te voorkomen. Een pittige, maar geen onmogelijke opgave. Deze middag liet zien dat het loont om tot het uiterste te blijven gaan!